Γεώργιος Κατσάνης 1934 - 1973

Γεννημένος το 1934 στο Σιδηρόκαστρο Σερρών, ο Γεώργιος Κατσάνης εντάχθηκε στο τμήμα στίβου του Ηρακλή το 1948. Το καλό του αγώνισμα ήταν τα 100 μέτρα, αλλά μπορούσε να αγωνιστεί με την ίδια ευχέρεια και στα 200 μέτρα, όσο και στο άλμα εις μήκος. Διέθετε ταχύτητα και αλτικότητα που τον βοήθησε σημαντικά στην καριέρα που ξεκίνησε στα 18 του χρόνια στη Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου κατετάγη στο σώμα των καταδρομέων.

Το 1973, ταγματάρχης πια, ζήτησε να μετατεθεί εθελοντικά στη Κύπρο, όπου και τοποθετήθηκε διοικητής της 33ης Μοίρας Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς. Όταν ο “Αττίλας” εισέβαλε στη μεγαλόνησο, ο Κατσάνης αντιστάθηκε ηρωικά μαζί με τη μονάδα του και έπεσε στο καθήκον στον Άγιο Ιλαρίωνα, στις παρυφές του όρους Πενταδάκτυλος, έχοντας ταχθεί επικεφαλής της ομάδας διοίκησης, χωρίς να έχει δίπλα του κανέναν αξιωματικό για να τον αντικαταστήσει ή να τον στηρίξει (αφού όλοι οι υπόλοιποι ήταν ή τραυματίες ή κάλυπταν άλλες θέσεις). Ήταν 21 Ιουλίου του 1974, μόλις ένα 24ωρο μετά την τουρκική εισβολή στη Κύπρο.

Οι μαρτυρίες των στρατιωτών του Κατσάνη που βρήκαμε στο διαδίκτυο είναι συγκλονιστικές. Ο υποδιοικητής του, Ευάγγελος Μαντζουράτος, σημειώνει: «Καταλάβαμε τον αντικειμενικό μας στόχο, που ήταν στις παρυφές του Αγίου Ιλαρίωνα, στα Πετρομούθια. Η κατάσταση που επικρατούσε το πρωί της 21ης Ιουλίου είχε ως εξής: Οι τουρκικές δυνάμεις είχαν ενισχυθεί από αλεξιπτωτιστές και καταδρομείς. Τα πυρομαχικά μας έφταναν στο τέλος -υπ’ όψιν ότι είχαμε πυρομαχικά για να ε­κτε­λέ­σου­με την βρα­δι­νή διείσ­δυ­ση, να προ­σβά­λου­με τον ε­χθρό, να καταλάβουμε το έδαφος και εν συνεχεία έπρεπε να απαγκιστρωθούμε μέχρι το άλλο φως από άλλες δυνάμεις που θα έρχονταν στην περιοχή. Κά­τι το ο­ποί­ο δεν έγινε».

Και συνεχίζει: «Αναγκα­ζό­μα­σταν έτσι, κα­τό­πιν δια­τα­γών, να εκτελούμε βο­λές μό­νο α­πό κο­ντι­νές α­πο­στά­σεις και μό­νο εφόσον κινδυνεύαμε άμεσα. Οι επιθέσεις των Τούρ­κων αποκρούονταν α­πό μικρές το­πι­κές δυνάμεις των λό­χων. Σε μια τέ­τοια αντεπίθεση, ό­που ο Κα­τσά­νης σήκωσε μια διμοιρία για να διώξει από τον χώρο του τον ε­χθρό που είχε διεισδύσει, τραυματίστηκε θανάσιμα. Οι στρατιώτες του προσπάθησαν να πάρουν το πτώμα του, έδωσαν μάχη, αλλά δεν τα κατάφεραν».

Ο Ηρακλής ως ελάχιστη ένδειξη τιμής στον ηρωισμό που επέδειξε ο Γεώργιος Κατσάνης, έδωσε το όνομά του στο κλειστό γυμναστήριο της ομάδας βόλεϊ στις εγκαταστάσεις των Χορτατζήδων. Το γνωστό πλέον “Κατσάνειο”.

facebook